Σημαντικές συζητήσεις και αντιδράσεις προκαλεί το Άρθρο 459 του νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, το οποίο ρυθμίζει τη διαδικασία χρηματοδότησης έργων κατασκευής, ανακατασκευής και συντήρησης πεζοδρομίων από τους δήμους, μέσω επιβάρυνσης των παρόδιων ιδιοκτητών.
Η νέα διάταξη προβλέπει ότι, μετά την ολοκλήρωση ενός έργου πεζοδρομίου, ο δήμος συντάσσει ειδικό πίνακα κατανομής της δαπάνης, με βάση κυρίως το μήκος πρόσοψης κάθε ακινήτου στη ρυμοτομική γραμμή. Όσο μεγαλύτερη είναι η πρόσοψη ενός ακινήτου, τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η οικονομική συμμετοχή του ιδιοκτήτη.
Η ρύθμιση επιχειρεί να βάλει σαφές πλαίσιο στη διαδικασία, ωστόσο αφήνει ανοιχτά κρίσιμα ζητήματα που ήδη προκαλούν προβληματισμό σε πολίτες και αυτοδιοικητικούς παράγοντες. Ένα από τα βασικά σημεία κριτικής αφορά την άνιση πρακτική που εφαρμόζουν σήμερα οι δήμοι. Σε αρκετές περιπτώσεις έργα πεζοδρομίων εντάσσονται σε ευρύτερες αναπλάσεις και χρηματοδοτούνται χωρίς επιβάρυνση των κατοίκων, ενώ σε άλλες οι δήμοι ζητούν από τους παρόδιους είτε να πληρώσουν είτε να προχωρήσουν μόνοι τους στις επισκευές.
Ο νέος Κώδικας δεν ξεκαθαρίζει πότε η παρέμβαση θεωρείται δημοτικό έργο ανάπλασης και πότε μετακυλίεται το κόστος στους ιδιοκτήτες, γεγονός που αναμένεται να προκαλέσει ενστάσεις και συγκρίσεις μεταξύ διαφορετικών περιοχών.
Παράλληλα, προβληματισμός υπάρχει και για τις τεχνικές προδιαγραφές. Ο ισχύων κανονισμός προβλέπει ελεύθερη ζώνη διέλευσης πεζών τουλάχιστον 1,5 μέτρου, ακόμη και με περιορισμό θέσεων στάθμευσης όπου απαιτείται. Ωστόσο, η νέα διάταξη δεν αποσαφηνίζει αν οι πολίτες θα καλούνται να πληρώνουν ακόμη και για πεζοδρόμια που δεν πληρούν τις νόμιμες προδιαγραφές προσβασιμότητας. Ιδιαίτερη πρόβλεψη υπάρχει για τις πολυκατοικίες, όπου το συνολικό ποσό θα κατανέμεται στους συνιδιοκτήτες ανάλογα με το εμβαδόν κάθε ιδιοκτησίας.
Το άρθρο δίνει επίσης τη δυνατότητα υποβολής ένστασης εντός 15 ημερών από την κοινοποίηση της χρέωσης, με τις αποφάσεις να λαμβάνονται από τα δημοτικά συμβούλια μετά από εισήγηση των τεχνικών υπηρεσιών. Νομικοί κύκλοι εκτιμούν ότι η εφαρμογή της διάταξης ενδέχεται να οδηγήσει σε αυξημένες προσφυγές και δικαστικές αμφισβητήσεις. Η συζήτηση αναμένεται να ενταθεί το επόμενο διάστημα, καθώς το θέμα συνδέεται άμεσα με την κατάσταση των πεζοδρομίων, την ασφάλεια των πεζών και τις ευθύνες των δήμων απέναντι στους πολίτες.