Την Δευτέρα 31 Αυγούστου υπογράφηκαν οι συμφωνίες ύψους 3,5 δις ευρώ μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ σηματοδοτώντας την έναρξη ενός απο τα σημαντικότερα προγράμματα ενίσχυσης της Ελληνικής Αεράμυνας, την «Ασπίδα του Αχιλλέα».
Τι είναι η «Ασπίδα του Αχιλλέα»
Πρόκειται για ένα ενιαίο δίκτυο του ο οποίου η λειτουργία συνδυάζει συστήματα ραντάρ, αισθητήρων, κέντρων διοίκησης και ηλεκτρονικών συστημάτων και διαφορετικών τύπων αναχαιτιστικών πυραύλων. Βασική επιδίωξη είναι ο εντοπισμός οποιασδήποτε απειλής, η αναγνώριση και η παρακολούθηση της πορείας της ώστε το σύστημα να επιλέγει αυτόματα τον ιδανικότερο διαθέσιμο τρόπο για την εξουδετέρωσή της.
Το σύστημα θα πρέπει να διαθέτει τα μέσα για να αντιμετωπίζει ένα ευρύ φάσμα απειλών, όπως είναι τα μικρά drones τα μαχητικά αεροσκάφη καθώς επίσης πυραύλους cruise και τακτικούς βαλλιστικούς πυραύλους.
Ωστόσο είναι σημαντικό να τονιστεί, οτι δεν πρόκειται για αγορά Iron Dome. Η αρχιτεκτονική της Ασπίδας του Αχιλλέα θα περιλαμβάνει μία σειρά απο διαφορετικά Ισραηλινά συστήματα και θα εστιάζει στην κάλυψη των απαιτήσεων και των αναγκών της Ελλάδας. Η ιδιαίτερη νησιωτική μορφολογία της Ελλάδας, οι μεγάλες γεωγραφικές αποστάσεις και η ανάγκη θωράκισης κρίσιμων υποδομών σε όλη τη χώρα διαμορφώνουν διαφορετικές αμυντικές απαιτήσεις από εκείνες που οδήγησαν στον σχεδιασμό του Iron Dome.
Ποιά θα είναι η λειτουργία της Ασπίδας του Αχιλλέα;
Η αποτελεσματικότητα της νέας αρχιτεκτονικής βασίζεται κυρίως στη διασύνδεση όλων των διαθέσιμων μέσων σε ένα ενιαίο σύστημα διοίκησης και ελέγχου. Ισραηλινά ραντάρ, ελληνικοί αισθητήρες, Patriot και συστήματα αντιμετώπισης drones θα ανταλλάσσουν δεδομένα, επιτρέποντας την έγκαιρη αναγνώριση και αξιολόγηση κάθε απειλής.
Με βάση χαρακτηριστικά όπως η ταχύτητα, το ύψος και η πορεία του στόχου, θα επιλέγεται το καταλληλότερο μέσο αναχαίτισης, ανάλογα και με το κόστος. Έτσι, μικρά drones μπορούν να αντιμετωπίζονται με οικονομικότερα μέσα, ενώ πιο σοβαρές απειλές, όπως οι βαλλιστικοί πύραυλοι, απαιτούν ισχυρότερα συστήματα. Πρόκειται για μια πολυεπίπεδη άμυνα, όπου κάθε ζώνη λειτουργεί ως επιπλέον γραμμή προστασίας.
Που θα δοθεί προτεραιότητα;
Προτεραιότητα θα δοθεί σε περιοχές και υποδομές που έχουν στρατηγική σημασία, όπως η Θράκη, το ανατολικό Αιγαίο, οι στρατιωτικές βάσεις, τα κέντρα διοίκησης, τα λιμάνια και οι ενεργειακές εγκαταστάσεις. Στη συνέχεια, το δίκτυο θα επεκταθεί στην ηπειρωτική Ελλάδα. Η αποτελεσματικότητά του, ωστόσο, θα εξαρτάται από τον αριθμό των διαθέσιμων πυραύλων και εκτοξευτών, την έγκαιρη προειδοποίηση και την ταχύτητα αναπλήρωσης των πυρομαχικών.
Τι αλλάζει για τα Ελληνικά οπλικά συστήματα;
Η ενίσχυση της αεράμυνας αναμένεται να επιτρέψει σε μαχητικά όπως τα Rafale, F-16 Viper και μελλοντικά F-35, καθώς και στις νέες φρεγάτες, να επικεντρωθούν περισσότερο στον ρόλο της αποτροπής. Παράλληλα, μπορεί να οδηγήσει στη σταδιακή απόσυρση παλαιότερων ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων, όπως οι S-300, χωρίς να έχει ακόμη καθοριστεί το πλήρες χρονοδιάγραμμα.
Ποιά είναι η ιδιαιτερότητα του λογισμικου;
Κεντρικό ζήτημα είναι ο ελληνικός έλεγχος του λογισμικού διοίκησης και διασύνδεσης. Η πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα θα μπορούσε να δώσει στις Ένοπλες Δυνάμεις μεγαλύτερη αυτονομία, επιτρέποντας την ενσωμάτωση νέων αισθητήρων και όπλων και μειώνοντας την εξάρτηση από ξένους κατασκευαστές.
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν αφορά μόνο πυραύλους και ραντάρ, αλλά τη δημιουργία μιας ενιαίας ψηφιακής αρχιτεκτονικής που θα συνδέει διαφορετικά αμυντικά συστήματα. Το ευρύτερο σχέδιο περιλαμβάνει επίσης προστασία από αεροσκάφη, drones και πυραύλους, καθώς και δυνατότητες σε θαλάσσιο, υποθαλάσσιο και κυβερνοχώρο, με αξιοποίηση δορυφορικών δεδομένων.
Στόχος είναι η μετάβαση από μεμονωμένα οπλικά συστήματα σε ένα ενιαίο δίκτυο που θα εντοπίζει νωρίτερα τις απειλές, θα τις αξιολογεί ταχύτερα και θα επιλέγει το καταλληλότερο μέσο αντιμετώπισης.
Πηγή: Το Βήμα