“Όχι” απαντά η Ανεξάρτητη Αρχή Δεδομένων στη διάταξη του Υπουργείου Εσωτερικών για βιομετρική ταυτοποίηση και καταγραφή της φυσικής παρουσίας των εργαζομένων του δημοσίου.
Πρόκειται για ένα πλάνο του Υπουργείου Εσωτερικών, σύμφωνα με το οποίο θα υπάρχει μια “κάρτα” που θα “χτυπούν” οι υπάλληλοι κατά την προσέλευση και αποχώρησή τους από τον χώρο εργασίας, η οποία θα ελέγχεται επί τη βάσει προσωπικών δεδομένων των υπαλλήλων. Τα προσωπικά αυτά δεδομένα αφορούν σε δακτυλικά αποτυπώματα, DNA, ίριδα ματιού.
Ειδικότερα, η Ανεξάρτητη η Αρχή, με την Γνωμοδότηση 4/2026 της Ολομέλειας, έκρινε ότι η προτεινόμενη ρύθμιση, υπό την παρούσα μορφή της, δεν είναι συμβατή με τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων και το ενωσιακό δίκαιο και δεν θα πρέπει να υιοθετηθεί.
Η υπό εξέταση προτεινόμενη καθολική και υποχρεωτική χρήση βιομετρικών δεδομένων στο πλαίσιο εξαρτημένης εργασίας μετατρέπει τη σωματική ταυτότητα των εργαζομένων σε διαρκές μέσο ελέγχου και επιτήρησης, εγκαθιδρύοντας ένα καθεστώς συνεχούς παρακολούθησης, ανεξαρτήτως συγκεκριμένων ενδείξεων ή πραγματικής ανάγκης. Η ένταση της επέμβασης αυτής υπερβαίνει τα ανεκτά όρια που τίθενται από το ενωσιακό δίκαιο και οδηγεί σε ουσιώδη προσβολή του πυρήνα του δικαιώματος προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, ιδίως ενόψει της
καθολικότητας και της υποχρεωτικότητας του μέτρου.” αναφέρεται χαρακτηριστικά στο πόρισμα.
“Κατά συνέπεια, η επίμαχη ρύθμιση, υπό την παρούσα μορφή της, εγείρει σοβαρά ζητήματα συμβατότητας με τον πυρήνα του δικαιώματος προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα”.
Αυτό που διαπιστώνεται από το πόρισμα, είναι ότι δεν υφίσταται κάποιο ουσιαστικό δημόσιο συμφέρον ή κάποια αναγκαιότητα της επεξεργασίας βιομετρικών δεδομένων, ενώ δεν αποδεικνύεται ότι έχουν προηγουμένως εξεταστεί και τεκμηριωμένα απορριφθεί λιγότερο παρεμβατικά μέσα για την επίτευξη του ίδιου σκοπού. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η καθολική και χωρίς διάκριση εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου στο σύνολο των υπαλλήλων, θα αποτελούσε δυσανάλογη και υπέρμετρη επέμβαση στα δικαιώματα, καθώς συνεπάγεται γενικευμένη επεξεργασία βιομετρικών δεδομένων χωρίς διαφοροποίηση βάσει αντικειμενικών κριτηρίων.
Για τον λόγο αυτό, η Αρχή επισημαίνει ότι η χρήση βιομετρικών δεδομένων μπορεί να εξεταστεί μόνο κατ’ εξαίρεση ως μέτρο ultima ratio υπό αυστηρές και περιοριστικά καθορισμένες προϋποθέσεις και κατόπιν πλήρους τεκμηρίωσης, ενώ η προτεινόμενη από το ΥΠΕΣ εναλλακτική λύση δεν συνοδεύεται από επαρκώς συγκεκριμένη και τεκμηριωμένη κανονιστική πρόβλεψη που να επιτρέπει την αξιολόγηση της συμβατότητάς της με τον ΓΚΠΔ.