Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Ελλάδος : Το σχολείο που ζούμε, που ετοιμάζουν και που έχουμε ανάγκη

Θα πάμε στο φεγγάρι και ακόμα πιο μακριά

εκεί που και τα τηλεσκόπια είναι τυφλά

µα πότε εδώ πάνω στη γη µας κανένας πια δεν θα πεινά;

Κανένας άλλον δεν θα φοβάται;

Κανείς κανέναν δεν θα υποβαθμίζει;

Κανείς ελπίδα δεν θα κλέβει κανενός;

(Ναζίμ Χικμέτ)

 

Πώς γίνεται στην εποχή μας

  • που η  ανθρώπινη γνώση κατακτά νέα πράγµατα, ανακαλύπτει, προχωρά…
  • που η επιστήµη και η τεχνολογία έχουν φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα, υπάρχουν τεχνολογικά επιτεύγµατα που πριν κάποια χρόνια δεν τα έβαζε ο νους του ανθρώπου..!
  • που υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να ζήσουµε καλύτερα.

Εμείς και τα παιδιά μας να ζούμε χειρότερα;

 

Γιατί …;

  • την ώρα που η ανθρώπινη γνώση συνεχώς µεγαλώνει, αυτή τη γνώση µας τη δίνουν µε το σταγονόµετρο και η µόρφωση είναι εµπόρευµα;
  • την ώρα που υπάρχουν χιλιάδες άνεργοι εκπαιδευτικοί, στα σχολεία υπάρχουν χιλιάδες κενά;
  • την ώρα που µειώνουν συνεχώς την χρηµατοδότηση για την παιδεία δίνουν επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές σε βιοµήχανους, τραπεζίτες, εφοπλιστές;
  • τα σχολεία και τα σπίτια µας είναι κρύα ενώ οι εφοπλιστές παίρνουν αφορολόγητα καύσιµα και στους βιοµήχανους δίνουν φτηνό ρεύµα;
  • ενώ η επιστήµη και η τεχνολογία µπορούν να λύσουν µια σειρά προβλήµατα και να κάνουν τη ζωή µας καλύτερη υπάρχει φτώχεια, ανεργία, άνθρωποι χωρίς σπίτι;
  • η αρχή της σχολικής χρονιάς να συνοδεύεται από άγχος για το αν «θα τα βγάλουμε πέρα» και η τσέπη του καθενός να καθορίζει τη μόρφωση των παιδιών του;

Μήπως είναι πολυτέλεια:

  • η υπηρεσία της καθαριότητας σε ένα σχολείο; Γιατί αυτή δεν εξασφαλίζεται με την πρόσληψη καθαριστή/ριας με μόνιμη και σταθερή εργασία;
  • η ύπαρξη τραπεζοκόμου για τους μαθητές του ολοήμερου σχολείου;
  • ο σχολικός επιστάτης/φύλακας με συγκεκριμένο καθηκοντολόγιο και υποχρεώσεις;
  • η αντισεισμική προστασία των παιδιών μας μέσα στα σχολεία;
  • η υλικοτεχνική υποδομή που απαιτείται για όλα τα μαθήματα που διδάσκονται, τα σχολεία να έχουν τις απαραίτητες υποδομές και τους κατάλληλους χώρους για αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες ;
  • τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες να έχουν ολόπλευρη δωρεάν στήριξη με κρατική ευθύνη;

Απάντηση για όλα αυτά υπάρχει.

Θέλουν σχολείο φθηνό για το κράτος, κερδοφόρο για τις επιχειρήσεις, ακριβό για το λαό.

Το ζούμε αυτό το σχολείο.

Από το Δημοτικό και το Νηπιαγωγείο ακόμη, χώνουν παιδιά, 6, 7 και 8 οκτώ χρονών, μπροστά σε υπολογιστές.

Πριν ακόμα κατακτήσουν τη μητρική τους γλώσσα, τα στρέφουν  στις ξένες γλώσσες, χρήσιμες μόνο για τουριστικές υπηρεσίες και μετανάστευση. Διαλύουν τη συνείδηση τους, αχρηστεύουν τη σκέψη τους.

Τα παιδιά μας εξουθενωμένα μέσα σε άχρηστες γνώσεις, πολλές φορές κολλημένα σε μια οθόνη, διαπαιδαγωγούνται στον ανταγωνισμό και τον ατομισμό, γίνονται ευάλωτα στις δυσκολίες της ζωής και της επιβίωσης.

Το σχολείο που ετοιμάζουν

Ένας γονιός μαθητή Γ Λυκείου έχει ζήσει τουλάχιστον 5 διαλόγους για την παιδεία. Τι άλλαξε προς το καλύτερο για μας και τα παιδιά μας;

Χρόνια τώρα οι κυβερνήσεις και αυτοί που κατέχουν τον πλούτο θέλουν η λαϊκή οικογένεια να παραιτηθεί από το δικαίωμα να μορφώνει τα παιδιά της. Να πιστέψει ότι τα παιδιά του λαού δεν παίρνουν τα γράμματα.

Ο ΟΟΣΑ που είναι ο οργανισμός που καλεί σε όλο τον κόσμο να κόβονται μισθοί και συντάξεις, δίνει οδηγίες και για τις αλλαγές στην παιδεία. Αυτά δηλαδή που προβλέπει και το 3ο μνημόνιο.

Με λίγα λόγια:

Προχώρησαν παραπάνω τα κλεισίματα σχολείων; Άλλαξε προς το χειρότερο η αναλογία μαθητών-εκπαιδευτικού ανά τάξη; Θα αναζητούν τα σχολεία χορηγούς; Θα υπάρξει κατηγοριοποίηση ανάμεσα στα σχολεία, ανάμεσα σε γειτονιές και δήμους, και επίσημα πια;

Το σχολείο της αγοράς εκτός από την τσέπη αδειάζει και το μυαλό!

Να μην τους το επιτρέψουμε!

Πολλές φορές ακούμε από εκπαιδευτικούς, το λέμε κι εμείς οι γονείς, ότι πέφτει το επίπεδο των μαθητών, δεν μπορούν να εκφραστούν καλά, να κατανοήσουν πιο σύνθετες έννοιες. Τι φταίει;

  • Ο τρόπος σκέψης του ανθρώπου και η στάση του απέναντι στη γνώση διαμορφώνονται από πολύ μικρή ηλικία.
  • Σήμερα μαθαίνουν στα παιδιά μας κυρίως πώς να απορροφούν πληροφορίες.
  • Τους μαθαίνουν ότι όλα είναι σχετικά, άρα δεν μπορούν να γνωρίσουν την αλήθεια.
  • Γιατί πρέπει να μαθαίνουν τη Γλώσσα από συνταγές μαγειρικής και προσκλήσεις για πάρτυ; Έλειψαν τα όμορφα κείμενα, τα ποιήματα; Γιατί τα παιδιά μας να διδάσκονται τα μαθηματικά του «περίπου»;
  • Δεν πρέπει να υπάρχει ακρίβεια σε αυτήν την τόσο σημαντική επιστήμη; Γιατί δεν διδάσκονται τις φυσικές επιστήμες αξιοποιώντας πειράματα και εργαστήρια;
  • Γιατί μειώνουν την ύλη μαθημάτων που σχετίζονται με τις φυσικές επιστήμες και τα μαθηματικά; Γιατί περιορίζουν την δημιουργικότητα στα γλωσσικά μαθήματα, ξεκινώντας από το Δημοτικό και φτάνοντας έως στο Λύκειο;
  • Γιατί οι γονείς να αναγκάζονται να γίνονται και δάσκαλοι, λόγω των δυσνόητων βιβλίων;
  • Γιατί όλος ο όγκος των πληροφοριών που οι αριστούχοι των Πανελλαδικών Εξετάσεων απέκτησαν κατά τη διάρκεια των μαθητικών τους χρόνων, σβήστηκαν μετά από ένα σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα ή και μονομιάς από το μυαλό τους;
  • Γιατί η αισθητική αγωγή θεωρείται ότι είναι μόνο για λίγους, για τα ταλέντα;  Οι υπόλοιποι μαθητές πρέπει να τρέφονται με «σκουπίδια»;
  • Γιατί ο αθλητισμός να παρέχεται μόνο σ’ αυτούς που έχουν τη δυνατότητα να πληρώνουν;

Θέλουν η ολόπλευρη μόρφωση να δίνεται για λίγους κι εκλεκτούς. Για τους υπόλοιπους το μέλλον είναι η αβεβαιότητα στη ζωή, στην εργασία.  Γι’ αυτό τους δίνουν και ψίχουλα γνώσης. Θέλουν τα παιδιά μας να διδάσκονται και πολλά ψέματα. Να μην ξέρουν την πραγματική ιστορία του τόπου τους.  Να αποδέχονται την ζωή που τους ετοιμάζουν σαν φυσιολογική.

Θέλουμε ένα άλλο σχολείο. Στο επίκεντρο τα παιδιά μας και όχι τα κέρδη τους!

Πλούτος και γνώση υπάρχει για να μπορούν όλοι οι νέοι να μορφώνονται ολόπλευρα και να μπορούν να δουλεύουν σε αυτό που έχουν σπουδάσει.

Έχουμε ανάγκη από ένα σχολείο που ο νόμος του κέρδους δεν έχει θέση μέσα σε αυτό. Τι θα πει «εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης»;

Τι θα πει ότι ο Σύλλογος γονέων μαζί με το σύλλογο δασκάλων θα πρέπει να εξασφαλίζουν τα έσοδα για τη λειτουργία του σχολείου;

Γι’ αυτό θέλουμε παιδεία αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν.

Χρειαζόμαστε ένα σχολείο που θα παρέχει την ίδια γενική μόρφωση σε όλους τους μαθητές, διαμορφώνοντας ολοκληρωμένες προσωπικότητες και παρέχοντάς τους ένα υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο από το επίπεδο των προηγούμενων γενεών.

Ποιο είναι αυτό το σχολείο;

  • Είναι 12χρονο, υποχρεωτικό σχολείο που εξασφαλίζει την αναγκαία βασική γενική μόρφωση και προετοιμάζει για την αυριανή επαγγελματική πορεία.
  • Δίνει προετοιμασία για το αύριο άλλα δεν θα βάζει ταμπέλες στα παιδιά μας, γιατί ξέρουμε ότι το επαγγελματικό μέλλον των παιδιών μας, δεν πρέπει να σφραγίζεται στην ηλικία των 14-15 ετών.
  • Ένα σχολείο με βιβλία σύγχρονα στηριγμένα στην επιστημονική γνώση και την αντικειμενική αλήθεια, που θα εξασφαλίζουν σ’ όλα τα παιδιά την άριστη γνώση της ελληνικής γλώσσας, την κατανόηση των μαθηματικών, των φυσικών επιστημών, και της ιστορικής εξέλιξης, δίνοντας παράλληλα τη δυνατότητα σε κάθε μαθητή να μάθει -πολύ καλά έως και άριστα- τις ξένες γλώσσες.
  • Ένα σχολείο που θα παίρνει ιδιαίτερα μέτρα για την ένταξη των παιδιών των μεταναστών και των μειονοτήτων.
  • Ένα σχολείο που θα βοηθά όλα τα παιδιά με αναπηρίες και με μαθησιακές δυσκολίες. Θέλουμε καταγραφή όλων των παιδιών με ειδικές ανάγκες, δημιουργία δομών ειδικής αγωγής και εξασφάλιση της πρόσβασής τους.

Έχουμε ανάγκη για ένα σχολείο με διευρυμένη ημερήσια λειτουργία η οποία διασφαλίζει την ολοκλήρωση της μορφωτικής, διαπαιδαγωγητικής εργασίας του (π.χ. μελέτη στο σχολείο, επίλυση ασκήσεων, κ.α.) ενώ εντός του να δημιουργούνται δομές αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου.

Θέλουμε τα παιδιά μας να χαρούν τη ζωή.

  • Ένα σχολείο που θα είναι ανοιχτό για την αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου των μαθητών, με δωρεάν πρόσβαση σε όλες τις δομές του αθλητισμού και του πολιτισμού και χωρίς την ύπαρξη επιχειρηματικών κύκλων και ιδιωτικών συμφερόντων.
  • Ένα σχολείο που θα οργανώνει τον ελεύθερο χρόνο των μαθητών. Οι εκδρομές δεν θα είναι «σκότωμα του χρόνου», αλλά διαπαιδαγωγικές με δωρεάν πρόσβαση.
  • Ένα σχολείο που θα λειτουργεί σε ασφαλές περιβάλλον (κτιριακή υποδομή, λειτουργικότητα χώρων) διαθέτοντας όλους τους βοηθητικούς χώρους που χρειάζεται (εργαστήρια, χώρους άθλησης-γυμναστήρια, βιβλιοθήκη, θέατρα, χώρους μουσικής, τραπεζαρία, κτλ) και όλο το βοηθητικό προσωπικό που απαιτείται για την εύρυθμη λειτουργία του (καθαρίστριες, τραπεζοκόμοι, φύλακες κτλ).

Θέλουμε το σχολείο να είναι πραγματικά αποδεσμευμένο από την διαδικασία επιλογής για τα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Αυτό σημαίνει:

  • Κατάργηση κάθε διαχωρισμού και πρόωρου προσανατολισμού (Γενικό Λύκειο, ΕΠΑΛ, κατευθύνσεις κ.λπ.).
  • Πανελλαδικές εξετάσεις με απεριόριστη δυνατότητα πολλαπλών επιλογών προτίμησης και επανάληψης της διαδικασίας όσες φορές θέλει ο υποψήφιος.
  • Κατοχύρωση βαθμολογίας, με ιδιαίτερη μέριμνα για τους εργαζόμενους μαθητές και τα παιδιά ειδικών κατηγοριών.
  • Θέλουμε αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή για όλα τα νήπια και προνήπια και όχι παιδοφύλαξη.
  • Θέλουμε Επαγγελματικές Σχολές, μετά το σχολειό, που θα παρέχουν πτυχίο με επαγγελματική επάρκεια και ουσιαστική ειδίκευση για την ολοκληρωμένη άσκηση επαγγέλματος, χωρίς να χρειάζεται διαδικασίες πιστοποίησης.
  • Θέλουμε Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση, αποκλειστικά Δημόσια και Δωρεάν, που θα υπηρετεί την επιστημονική και κοινωνική εξέλιξη και θα δίνει πτυχία με επιστημονική αξία για εργασία και ζωή με δικαιώματα.

Θα ρωτήσει κάποιος είναι ρεαλιστικά όλα αυτά;

Μπορούν να δοθούν τόσα χρήματα για όλους;

Απαντάμε. Σύγχρονα σχολεία, με σύγχρονη υλικοτεχνική υποδομή και χώρους άθλησης και πολιτισμού, υπάρχουν και τώρα, αλλά τα χαίρονται λίγοι, αυτοί που έχουν, γιατί η παιδεία είναι εμπόρευμα.

Δρόμο πρέπει να αλλάξουμε για να τα χαίρονται όλοι και να γίνουν πιο πολλά αυτά τα σχολεία. Να φύγει ο σκοπός του κέρδους από τη μέση, να μπουν οι ανάγκες μας στο επίκεντρο!

Μπορούν να γίνουν όλα αυτά;

Μπορούμε να σου πούμε με ποιόν τρόπο δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ αυτά. Αν κάτσουμε στ’ αυγά μας, αν δεν αμφισβητήσουμε την πολιτική τους, αν δεν οργανωθούμε και αγωνιστούμε για τις σύγχρονες ανάγκες μας.

 

Απαιτούμε εδώ και τώρα:

Ούτε ένα ευρώ από τους γονείς για τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων.

Άμεση κάλυψη των κενών, καμία διδακτική ώρα χαμένη. Έναρξη ενισχυτικής διδασκαλίας και πρόσθετης διδακτικής στήριξης.

Ειδικά μέτρα ανακούφισης για τις φτωχές οικογένειες, τους ανέργους για υλικά, αναλώσιμα, κ.α.

Δωρεάν μετακίνηση όλων των μαθητών.

Δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για τους μαθητές, άμεση υποδομή για δωρεάν δελτία υγείας.

Δωρεάν πρόσβαση σε αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες για όλους.

Αναλογία εκπαιδευτικών-μαθητή ανά τάξη, 1/15 για το νηπιαγωγείο και την Α και Β Δημοτικού και 1/20 στις υπόλοιπες τάξεις.

Διαγραφή όλων των χρεών των σχολικών επιτροπών και των ΑΕΙ-ΑΤΕΙ προς τις δημόσιες εταιρείες ηλεκτρισμού, θέρμανσης, ύδρευσης, τηλεφώνου.

Ένα παιδί μεγαλώνει.
Ορκιστείτε να ‘χει το παιδί το ψωμί του και το βιβλίο του
να μάθει να γράφει σ’ αγαπώ,
να κρατάει μπράτσο τον ήλιο σ’ ένα ανθισμένο περιβόλι.

(Γ.Ρίτσος)