Τα όριά της ξεπερνά η Χαλκιδική την τελευταία τριετία, καθώς τα διαδοχικά ρεκόρ επισκεψιμότητας επιβαρύνουν οριακά τις τοπικές υποδομές. Το ερώτημα εάν ο δημοφιλής προορισμός έχει ήδη υπερβεί τη φέρουσα ικανότητά του τίθεται πλέον επιτακτικά, με τους ειδικούς να εκπέμπουν σήμα κινδύνου.
Ο Σπύρος Αβδημιώτης, καθηγητής στο Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών Μάρκετινγκ και Τουρισμού του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος (ΔΙΠΑΕ) και με καταγωγή από τη Χαλκιδική, επιβεβαιώνει την αρνητική αυτή εξέλιξη.
«Πάμε από χρόνο σε χρόνο σε χειρότερη κατάσταση, με διαρκή υπέρβαση της φέρουσας ικανότητας και στους τρεις τομείς: στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον, στην κοινωνία και στην οικονομία», επισημαίνει χαρακτηριστικά.
Η ανεξέλεγκτη δόμηση και η ραγδαία μετατροπή χώρων σε τουριστικά καταλύματα αποτυπώνονται καθαρά στα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ:
Α’ Τρίμηνο 2026: Εκδόθηκαν οικοδομικές άδειες για 43.000 τ.μ.
Έτος 2025: Εκδόθηκαν άδειες για 141.000 τ.μ.
Συνολικά, μέσα σε διάστημα 15 μηνών, η εγκεκριμένη δομήσιμη επιφάνεια έφτασε τα 180.000 τ.μ. —ένα μέγεθος που αντιστοιχεί θεωρητικά σε περισσότερα από 6.000 δωμάτια ή στούντιο των 30 τ.μ.
Αυτή η διαρκής αύξηση της προσφοράς προσελκύει όλο και περισσότερο κόσμο, εξαντλώντας τόσο τις αντοχές της περιοχής όσο και την ποιότητα του παρεχόμενου τουριστικού προϊόντος.
Καθώς η μείωση της τουριστικής κίνησης δεν αποτελεί αποδεκτή λύση για τους επαγγελματίες και την τοπική κοινωνία, ο κ. Αβδημιώτης υπογραμμίζει την αδήριτη ανάγκη για άμεση ενίσχυση των βασικών δικτύων:
Ύδρευση και αποχέτευση
Οδικό δίκτυο
Αστυνόμευση
Νοσοκομειακές υποδομές
Παράλληλα, θίγει το ζήτημα της «μονοκαλλιέργειας» του τουρισμού. Λόγω του προσανατολισμού σε χαμηλές τιμές, η τοπική αγορά βασίζεται σε εισαγόμενα προϊόντα. Όπως τονίζει ο καθηγητής, αν υπήρχε ουσιαστική διασύνδεση του τουριστικού τομέα με επενδύσεις στον πρωτογενή τομέα και κατανάλωση τοπικών προϊόντων της Χαλκιδικής, η τοπική οικονομία θα αποκτούσε ισχυρούς πολλαπλασιαστές και επιταχυντές ανάπτυξης.